to top

Tu, teraz

magdatomkowicz

Jesień przelewa nam się przez palce. Bardziej niż zwykle zasmarkana. Mniej niż zwykle aktywna.Lubię tę porę roku, naprawdę, ale tym razem nie jest dla nas łaskawa. A może po prostu ja jestem wyjątkowo opornym materiałem, mało plastyczną masą, która uparcie tkwi w jednej formie – niemocy. Taka niemoc mnie ogarnęła, że nic tylko zasnąć.

 

 

Tymczasem nie zasypiam, a pędzę. Łapię się kolejnych zajęć i próbuję dogonić własny ogon, jak bardzo niemożliwe i niekonstruktywne by to nie było. Myśląc, mając nadzieję, że to mi pomoże, że to uleczy mnie z nostalgii i poczucia bezsensu, którego nie powinnam w sobie mieć, przecież mam Was, przecież mam wszystko. Nie leczy, jest coraz gorzej, bo bieg po równej powierzchni zamienia się szybko w kołowrotek, którego nie potrafię zatrzymać, z którego nie potrafię zeskoczyć, bo co by wtedy było? Bo nic się samo nie zrobi, a ja się boję, że kiedy się zatrzymam, mój silnik już nie odpali. Tylko że nie tędy droga. Prawda, Synku? Chciałabym zwolnić i cieszyć się kolorami i mgłą snującą się po polach za naszym oknem, ale w tym roku wyjątkowo mi to nie wychodzi.

 

 

Dlatego podglądam czasem Ciebie. Jak siedzisz wpatrzony w jedną rzecz, skupiony na tym, co jest tu i teraz. Uważny. Chciałabym, abyś tę uważność zabrał ze sobą w dorosłość. Żebyś zabrał tu i teraz. Gdziekolwiek, kiedykolwiek by nie było.

 

 

Bo tu i teraz to dobry stan, stan, z którym się rodzimy, który jest dla nas naturalny i z którego w miarę upływu lat sami się odzieramy, winiąc pędzący dookoła nas świat. Ale to nie świat jest odpowiedzialny za nasze życie, nasze szczęście, nasz spokój, ale my sami.

 

 

Dlatego nie zostawiaj za sobą tej umiejętności. Ćwicz się w niej, żeby nie wyblakła, żeby nie zniknęła jak nieużywane myśli. Bo bardziej niż tu i teraz nie będziesz. Nie będziesz mocniej, żyjąc przeszłością lub myśląc o tym, co masz zrobić za chwilę. Nie będziesz bardziej, układając w głowie listy zadań, żałując czasu dla świerszcza, bo za mały na Twoje wielkie życie.

 

 

Pamiętaj, że największe marzenia zaczynają się od ziarenka, a najpiękniejsze chwile w życiu to te, którymi potrafimy się cieszyć. Wtedy, kiedy się dzieją.

 

Kocham Cię.

Mama

 

 

Magda T.

Leave a Comment