to top

magdatomkowicz

Dawno temu, w latach osiemdziesiątych XX wieku, kiedy nikomu nie śniło się, że blokowiska mogłyby pstrzyć się kolorami, żyła sobie mała dziewczynka, która miała duże kompleksy i jeszcze większe marzenia. Dziewczynka rosła i zmieniała się. Razem z nią rósł  strach, który często ją paraliżował i nie pozwalał iść do przodu. A przynajmniej nie tak szybko, jak chciała.

 

Dziś ta mała, zakompleksiona dziewczynka jest spełnioną i szczęśliwą kobietą, żoną wspaniałego mężczyzny i mamą czterech fajnych łobuzów. Ma psa, z którym może godzinami włóczyć się po lesie, własne biurko, przy którym pisze i aparat, którym spełnia marzenie o zamykaniu piękna na zdjęciach. I kilka innych marzeń, w które mocno wierzy.

 

Cześć! Jestem Magda, a ten blog jest moim wirtualnym domem i miejscem, gdzie mogę wylewać z siebie myśli, wysyłać je w świat, dzielić się tym, co mam, co wiem, co widzę, co mnie inspiruje i daje radość. Fragmenty naszej codzienności. Kilka uśmiechów, złapanych w przelocie, pomiędzy nastawieniem kolejnego prania a pracą, też poszarpaną, bo przy czwórce dzieci chyba nie da się inaczej. Zwykły – niezwykły los, który tam da, tu zabierze, a potem znów wszystko trzeba posklejać. Radość z tego, że mamy wymarzoną działkę w lesie. I ruinę stuletniej leśniczówki, w której nie da się mieszkać. Czasem zmęczenie i bezsilność. Innym razem skrzydła, bo znów udało nam się wznieść wyżej. Śniadania, obiady i kolacje, które staramy się jeść przy wspólnym stole. I łeb Stefana na moich kolanach, kiedy czytam. Czyli pełnia szczęścia poprzetykanego tu i tam troskami, problemami, kłótniami i bójkami naszych synów, którzy zawsze wiedzą, kiedy boli mnie głowa i krzyczą wtedy jeszcze głośniej niż zwykle. Usiądźcie wygodnie z kubkiem kawy lub herbaty, a o wszystkim Wam opowiem. 

magda_tomkowicz-5

 

 

 

 

  • iza

    Parz Kochana tę kawę, bo ja już się zadomowiłam. Z mlekiem poproszę.

    March 19, 2014 at 9:48 am Reply
  • Monika

    jejku jak ja Cię kocham strasznie i tęsknię!

    April 29, 2014 at 4:43 pm Reply
  • Natalia

    Nawet nie masz pojęcia, jak bardzo inspirujące jest to, co piszesz. Wierzę, że dzięki temu, co na Twoim blogu przeczytam, choć trochę zdołam odnaleźć się w swoim życiu i w końcu poczuć się w nim dobrze. Bardzo dziękuję za stworzenie tak wspaniałego miejsca. Gorąco pozdrawiam!

    January 21, 2017 at 7:45 pm Reply
  • brodziszek

    Magda, przepadłam… :) I ogromnie się z tego cieszę :D przepadłam od kilku dni czytając Twojego bloga, smakując zdjęcia i słowa, i czerpiąc energię do małych zmian aby osiągnąć własną równowagę i szczęście :) dziękuję że dzielisz się sobą z nami :* tak wiele dobrego zdarza się każdego dnia, brakuje tylko tej uwaznosci i wdzięczności, o których piszesz, żeby dostrzec wszystkie jego promyki. Serdeczne uściski :*

    March 14, 2017 at 10:18 am Reply
  • sandra

    Cudowny blog i insta! Mega inspiracja!

    May 9, 2017 at 2:57 pm Reply
  • Kasia

    Trafiłam tu przypadkiem…ale nie przypadkiem już zostanę :)

    May 19, 2017 at 11:19 am Reply
  • Katarzyna Jablonska

    Piękny blog – treści owo i wizualnie perełka ;) pozdrawiam mam dwójki z Poznania

    May 25, 2017 at 6:54 am Reply

Leave a Comment